என் ஆயுள் நீயே

என் ஆயுள் நீயே 39 “நிஜமாவே நீங்க வரலையா?” அஷ்மிதா புலனம் வழி தகவல் அனுப்பியதும் உதயன் பார்த்ததற்கு அடையாளமாக நீலக்குறி ஒளிர்ந்தது. சில நொடிகளில் அவனிடமிருந்து […]

என் ஆயுள் நீயே 38 பெரிய கேட்டின் முன்பு வண்டி நின்றதும், சன்னல் வழி வீட்டினை பார்த்த குமரி, “நல்ல பெரிய வீடாதான் இருக்கு” என்று இழுத்தார்.

என் ஆயுள் நீயே 37 வாகனம் திருச்செந்தூர் வந்துவிட்டிருந்தது. ஊரினை நெருங்கிய பின்னரே நனியிதழுக்கு உள்ளுக்குள் பெரும் யோசனை. மத்தள இடியாய். “பிரணவ்.” மெல்ல முணுமுணுத்தாள். “இப்போ

என் ஆயுள் நீயே 36 அந்த காலை வேளையிலும் உதயனின் இல்லம் பரபரப்பாக இயங்கியது. திருச்செந்தூர் செல்ல அனைவரும் ஆயத்தமாகிக் கொண்டிருந்தனர். “வேனிலே போயிடலாமா அண்ணா? காருன்னா

என் ஆயுள் நீயே 35 பிரணவ்விடம் பேசிவிட்டு வீட்டிற்குள் வந்த நனியிதழ் நேராக சென்றது உதயனிடம் தான். உதயன் பால்கனியில் நின்றிருக்க, பிரணவ்வின் வாகனம் அவனின் கண்ணைவிட்டு

என் ஆயுள் நீயே 34 உதயன் _ பிரணவ்… இதுவரை பார்த்துக் கொண்டதில்லை. ஒரு வார்த்தை நேரில் பேசிக் கொண்டதில்லை. இன்று மதியத்திற்கு மேல் தான் உதயன்

என் ஆயுள் நீயே 33 நனியிதழ் வர சொல்லிய இரண்டு மணி நேரத்திற்கு முன்பாகவே பிரணவ் உதயனின் வீட்டிற்கு முன்பு தன்னுடைய வாகனத்தை நிறுத்தியிருந்தான். அவனை எதிர்பார்த்து

என் ஆயுள் நீயே 32 “உனக்கு வேண்டான்னா எனக்கும் வேண்டாம்.” அஷ்மிதா சொல்லிட பிரணவ் பக்கென்று சிரித்துவிட்டான். “அண்ணா…” அஷ்மிதாவின் தலையில் கை வைத்து அழுத்தம் கொடுத்த

என் ஆயுள் நீயே 31 தங்கையின் காதலின் கோணமே வேறு என்று புரிந்த உதயன் தலையை இருபக்கமும் அசைத்து மென்மையாக சிரித்தான். “என்னண்ணா?” “நாலஞ்சு வருஷத்துக்கு முன்னாடி,

என் ஆயுள் நீயே 30 அலை நனைத்த ஈர உடலோடு எத்தனை நேரம் அமர்ந்திருந்தாளோ! பிரணவ் பேசியதை அசைபோட்டுக்கொண்டே தன்னிலையில் மாற்றமில்லாது கடல் நீரோடு உறவாடிக் கொண்டிருந்தாள்