Author name: Priyadharshini S

அத்தியாயம் 13 “அப்படியென்ன ரகசியம் பேசணும்?” மயிலாஞ்சலியை பேச வேண்டுமென அழைத்த ஆதி வீட்டின் பின் புறமிருக்கும் மாமரத்துக்கு கீழே அழைத்து வந்திருந்தான். அவளிடம் கேட்பதற்கு முன்னர்

தூரமே தூரமாய் 6 சிலரை மறப்பதும், அவரின்றி வாழ்வதும் கடினமானது தான். இருந்தும், பலர்… வாழ்ந்து கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள். நினைவுகளோடும்… வலிகளோடும்… தூரமே தூரமாய்! _______________________________ பள்ளி

அத்தியாயம் 12 அண்ணன் தம்பிகள் மொட்டை மாடியில் கூட்டம் கூட்டியிருந்தனர். “நெசமாவாடே சொல்றீய்ங்க?” ஆதி தன்னுடைய தம்பிகள் சொல்வதை நம்ப இயலாது கேட்டிருந்தான். “அட ஆமாண்ணே! இந்தப்பய

*மண(ன)ம்* “கடவுளே, எல்லோரையும் நல்லா வச்சிக்கோப்பா..!!!”  சந்தனம் தடவிய உடலோடும், நெற்றியில் பட்டையோடும் பூஜையறையிலிருந்து வெளியில் வந்தார் மருதநாயகம். கடவுள் பக்தியிலும், மூட நம்பிக்கையிலும் ஊரியவர். பெரிய

தூரமே தூரமாய் 5 ஒரு பிரிவு… பெரிதாய் என்ன செய்துவிடப்போகிறது? அத்தனை எளிதாக பதில் சொல்லக்கூடிய கேள்வியா இது. பிரிவு தானே என்று சாதாரணமாக நினைத்திட வேண்டாம்.

அத்தியாயம் 11 கோவிலுக்குச் சென்ற போது ஓயாது பேசிக்கொண்டிருந்த இருவரிடத்திலும் வீட்டிற்கு திரும்பி வந்துகொண்டிருக்கும் போது பெருத்த அமைதியே நிலவியது. அப்பெண்ணிடம் பேசச்சென்ற தீரன், மயிலாஞ்சலி பிரகாரத்தை

தூரமே தூரமாய் 4 “இப்போ முடிவா என்ன தான் சொல்றீங்க?” இடையில் கை குற்றி முறைப்போடு கேட்டான் ருத்விக். “கண்டிப்பா நீ அங்கதான் போயாகனும் ருது.” திருவேங்கடம்

அத்தியாயம் 10 “மாமா போலாமா?” தனதறை பால்கனியில் நின்று அலைபேசியில் உரையாடிக் கொண்டிருந்த தீரனை, அறை வாயிலின் நிலைப்படியில் நின்று உள்ளே எட்டிப் பார்த்தவளாக அழைத்திருந்தாள் மயிலாஞ்சலி.

அத்தியாயம் 9 வீட்டின் வெளி வாயிலைக் கண்டதும், அன்று மனம் உடைந்து வீட்டை விட்டு வெளியேறிய நினைவில் தீரனின் நெஞ்சம் விம்மி அடங்கியது. அவனது மன உணர்வுகளை

தூரமே தூரமாய் 3 எதையும் தொலைக்கவில்லை… ஆனால், தேடுகிறேன். எனக்கில்லை என்று தெரிந்த பின்பும்… ஏனோ, உனக்காகத் தவிக்கிறேன். _______________________ “தொலைஞ்சிப்போயிடனும் போலிருக்குண்ணா.” அப்படியொரு வலி அந்த